Actieradius

Van diverse eigenaren krijgen we berichten dat de pups hun actieradius aan het vergroten zijn. Het blokje van een kwartier is niet genoeg meer. Dus de wandelschoenen kunnen aan en baas en hond kunnen de hort op.
Heel goed zoeken, dan vind je Willow wel.

We krijgen ook al berichten van waterhonden. Lekker zo na de kerst buiten zijn. Op ontdekkingstocht. De neus draait echt overuren.



En dan op de terugweg al zwaar in slaap vallen.....

Kerst 2009

En dit is Willow nu.

Wordt vervolgd

De laatste pup is naar zijn nieuwe adres gegaan.....

En nee, het is niet stil in huis. Aangezien het echt vriest hebben we alle honden binnen. En da's gezellig druk. We zijn blij dat we alle dieren weer de aandacht kunnen geven die ze verdienen. De jongste vindt het vooral erg leuk dat er een nog jonger dier bij is toegevoegd aan het roedel.

We hebben alle nieuwe eigenaren gevraagd om fotomateriaal. Hier zijn de eerste plaatjes. Tja, een jonge pup moet kennismaken met van alles. Auto's, katten, televisiebeeld (geluid waren ze al wel gewend), de sloffen van de nieuwe baasjes, de daarbij behorende tenen enz. enz.

Home

Alle pups hebben inmiddels een nieuw baasje gekregen, al blijven ze nog even bij ons. Vanoux heeft geen melk meer maar houdt ze nog wel scherp in de gaten. Wij zijn voer aan het bestellen, puppypakketten aan het klaarmaken, cadeautjes (babysits) aan het regelen. Volgende week om deze tijd hebben we minder kwispelstaarten en meer slaap!

Drea, Walibi, Geert, Alana en Cliff zijn echte gezinshondjes en die komen ook bij gezinnen met kinderen.
Gallagher, Vincent en Maran komen bij 1 en 2 persoons huishoudens daar zijn zij meer geschikt voor.

Maar liefst 6 pups krijgen een huis waar al een hond (of meer) is. Dan hoeven ze nooit alleen te zijn. De anderen krijgen een situatie waar (bijna) altijd wel iemand in de buurt van de hond is.

En dit voelt heeel goed.

Ciske

Even beginnen met een staatsieportretje van Geert. Wat een mooi knaapje is dat toch!

De werp / verblijf/ luxe logeer kamer van de pups komt uit op een gangetje. In dat gangetje bevinden zich normaliter 5!! deuren. Eén deur is verwijderd en vervangen door het flappengordijn. In het buitendeurtje is een gat gezaagd en deze combinatie zorgt er voor dat de pups dag en nacht naar wens warm binnen (gewoon cv in dat kamertje), koel binnen, koud binnen of volledig buiten kunnen zijn. Er is een deur die leidt naar de rest van het huis en dan zijn er nog twee deuren over. De eerste rechts zit altijd op slot, deze gaat naar de bovenverdieping/ ongeisoleerde, soms door vogels bezochte zolder.

Je begrijpt het, het gaat om de andere deur. Deze leidt naar de andere logeerkamer (ook met cv). Omdat het hier droog is en er een redelijk constante temperatuur hangt gebruiken we dit voor de hondenvoeropslag.

Gisterochtend was het Houdini weer gelukt. De deur stond op en het was een redelijke chaos. Gelukkig was het voer flink van de vloer, dus dit was onaangetast gebleven, oude dekens (die we gebruiken voor de honden) en beddegoed (dat we gebruiken voor logees) waren opnieuw gesorteerd. Tassen waren verspreid over de vloer en er was uitgebreid kennis gemaakt met de knuffels (voor de kleine logees).

Mijn grootste schrik betrof echter het gif voor ongedierte. (Ciske, Mickey)

Ik liep meteen naar lief (die gaat over de gifdistributie). Met een vooruitziende blik echter bleek dit schaaltje ook hoog te zijn neergezet. pffff, Ciske vriendelijk misschien maar gelukkig dan wel zo veilig voor een Golden Retriever met in haar kielzog 8 ondernemende Gremlins.

Gistermiddag weer een haakje gekocht, met schuif deze keer.

En alles was vanmorgen weer kalm.

En hoe ziet een volstrekt relaxte pup eruit? Nou zo!

Invasie van de Grobbebolletjes

's Ochtends gooien we een paar deuren op en laten ze in de keuken ontbijten. Om 18.00 uur herhalen we dit ritueel. Tussen de middag eten ze op hun kamer en om 21.30 halen we ze uit de kamer kennel voor de avondsnack en nog een half uurtje stekkeren. Tussendoor worden ze al regelmatig "uit gelaten" (ff hollen en stilstaan in de wei of op het erf) Gelukkig vallen die witte Grobbebolletjes ook in het donker op.

stekkerdoos

Vanmorgen in alle vroegte, na het eten is het stekkerdozen tijd. Het is wat donker maar dat is de (non-)kwaliteit van ons digicameraatje.

Het is zooo leuk om dit te zien. Dan pakken we af en toe Willow op (het teefje wat bij ons blijft) om extra te knuffelen. En alle anderen moeten er ook aan geloven. Het zijn zulke heerlijke knuffelbollen. Daarnaast zijn het puur Gremlins (ze groeien van water en kunnen heeeel gemeen bijten.)

Ze hebben grote lol en wij ook. Het is alleen nogal vermoeiend, vergeet niet dat we allebei nog werk ernaast hebben. En dat werk stoort zo in onze tijd met de pupskes. Toch nemen we het voor lief.

Over een week vertrekt Gallagher als eerste.....

Houdini (2)

Deze foto is van ongeveer anderhalf jaar geleden. En zo mijmerend als ze uitstaart over het weiland, zo zat ze gisteravond ook te kijken. En waarom?

Houdini was zondag weer uiterst actief.

Toen ik haar 's ochtends op het erf zag lopen was ik er van overtuigd dat ik haar toch echt bij de pupskes had gedaan. Nu liep ze daar??!?!

Terugbrengen bij de pups dus en wie stond er nog geen 20 seconden later weer triomfantelijk te kijken op het erf? Juist, Vanoudini!!

Het hele weekend was gevuld met nieuwe pupeigenaren en ander bezoek, dus toen dit weg was en wij zelf ook weg moesten hadden we 10 minuten tijd om het hek te voorzien van een dakje van gaas.

En terwijl wij nog even soep zaten te eten met uitzicht op het erf.......

Lief haalde haar weer binnen en we besloten de nachtbarricade er maar op te zetten.....

1 keer raden wie.....

Dus pups in hun privéverblijf gelaten en Vanoux gewoon bij de andere honden. Zelf op weg naar schoonmoeder wetende dat dit in ieder geval veilig was tot 's avonds.

Toen we terug waren moesten we toch nog iets permanents bedenken. En zo sta je op zondagavond na bedtijd te spijkeren, gaas te spannen, en bijlichten met de zaklamp.

In ruil daarvoor besloten we het nachtluik er niet voor te zetten zodat ze in ieder geval naar buiten kon.

En Vanoux wist drommels goed wat we aan het doen waren. Ze keek nog maar eens mijmerend uit over het weiland en zuchtte diep. Daar ging haar vrijheid.

Haar koppie hing op half zeven, Houdini gaf het op.

In ieder geval voor vannacht dan........

Van Gogh

Van de week zaten we 2 keer bij de dierenarts. En omdat alles goed is afgelopen en de toekomstige eigenaar op de hoogte is gehouden, vertel ik het nu in de blog.

Vincent had op woensdag zijn Van Gogh beleving. Niet zijn oor uniek geperforeerd, maar het linkerachterpootje was uitermate pijnlijk.
Hij liep er niet op en zat maar stil in een hoekje.
We werden ingeseind door de babysit. Lief is meteen naar huis gereden.
Het was goed mis. Dus, op naar de dierenarts. Die vertrouwde het niet helemaal in besloot tot het nemen van foto's. Er zijn 4 foto's genomen. En bij een pup met veel kraakbeen ziet dat er dan ongeveer zo uit als een archeologische opgraving. Hier en daar een botje, dat moet allemaal nog aan elkaar groeien.

Even voor de duidelijkheid dit is een kinderhand en wordt alleen ter illustratie gebruikt.

De dierenarts en haar collega's met wie ze het later nog heeft besproken konden niks vinden. Behalve dat Vincent heel veel pijn had.
Dus Vincent kreeg een injectie tegen de pijn. Maar die kunnen ze alleen geven bij pups vanaf 6 weken, Laat Vincent en zijn broertjes en zusjes nou precies 6 weken oud zijn....

Vincent moest apart liggen in de kleinste bench die we hebben. Ik ben er 's nachts uitgegaan om hem even te laten plassen. Toen ik om 05.00 uur er weer aankwam voor de ochtendronde stond meneer op 4 poten en liet weten dat het hoog tijd was dat hij eruit mocht.

Na de ochtendwandeling ook op 4 poten dribbelend en met veel enthousiasme, liet hij weten dat 'ie echt niet alleen in de bench bleef.

Toen hebben we hem weer teruggezet bij de broertjes en zusjes. Alles is vanaf toen weer bergopwaarts gegaan en nu is alles weer als vanouds.

Het gevolg was alleen dat we gisteren pas de wormenkuur konden geven.

Op safari!

En dan is het savanneavontuur ten einde en gaan we lekker liggen.

BUITEN!! Want het is hier lekker en onze vachtjes zijn nog Pagepuppyzacht.